دفاع شخصی
با پدرو سنا كنار دریاچه آزادی

تجربه متفاوت مربی برزیلی در ایران با همه جای دنیا فرق دارید!

تجربه متفاوت مربی برزیلی در ایران با همه جای دنیا فرق دارید!

به گزارش دفاع شخصی، سرمربی برزیلی قایقرانی ایران اظهار داشت: برای دوستان و خانواده ام سوال شده بود که چرا برای مربیگری به ایران آمده ام اما از آنجائیکه اهل چالش هستم دست به این انتخاب زدم.


به گزارش دفاع شخصی به نقل از ایسنا، فدراسیون قایقرانی ایران یک سال پیش تصمیم گرفت برای آب های آرام از یک مربی خارجی استفاده نماید. "پدرو سنا" انتخاب نهایی فدراسیون شد و او نیز چمدان بست و از سرزمین قهوه و فوتبال به ایران آمد.
عمر حضور این مربی برزیلی در ایران به یک سال می رسد اما در همین مدت، فدراسیون و ملی پوشان از عملکردش راضی هستند و حتی آب های آرام ایران توانست نخستین مدال طلای خودرا در قهرمانی جهان زیر ۲۳ سال بگیرد، هر چند که چالش اصلی وی در بازی های آسیایی و کسب سهمیه المپیک پاریس است و عیار کارش در این دو رویداد مهم مشخص می شود.


سنا در این یک سال توانسته به خوبی با قایقرانی ایران اخت شود. برای دیدن این مربی برزیلی باید به دریاچه آزادی رفت و می توان او را به همراه اسکوترش در اطراف دریاچه پیدا کرد. سنا مربی اهل مصاحبه است اما به شرطی که راجع به فوتبال از او سوال نشود. در ابتدای مصاحبه نیز صراحتا اعلام نمود که فقط در مورد قایقرانی صحبت می کند نه فوتبال برزیل.
در مدت زمان کوتاهی که با این مربی به گفتگو پرداختیم، کوشیدیم تنها در مورد قایقرانی ایران و چالش های پیش رو صحبت نماییم. هر چند که اهل پیش بینی نیست اما آنچه از میان حرف هایش مشخص است باید در انتظار اتفاقات خوبی برای آب های آرام ایران باشیم.



در ادامه گفت و گو ایسنا با این مربی برزیلی را می خوانید:

*کمی در مورد خودتان صحبت می کنید؟
اسم من پدرو سنا است. سال ۱۹۷۴ در بزریل متولد شدم. مانند هر برزیلی دیگری که فوتبال را دوست دارد، پدر و مادر من هم یک توپ در اختیارم گذاشتند که فوتبال بازی کنم. زمانی که ۱۵ ساله شدم قایقرانی را دیدم و از آن زمان تا حالا در قایقرانی هستم و هیچ گاه به فوتبال برنگشتم.
*زمانی که از ایران پیشنهاد مربیگری داشتید، پیش زمینه ای ازقایقرانی ایران داشتید؟
در مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۵ میلان، مربی تیم ایران الیاس اقلیمی را دیدم و با او راجع به قایقرانی ایران و شرایط تمرین در ایران صحبت کردم. باردیگر در مسابقات کسب سهمیه المپیک در تایلند با تیم ایران در یک هتل بودیم. آنجا با ایرج اقلیمی و ورزشکاران دیگر مانند علی آقا میرزایی را دیدم و به نظرم رسید که چقدر جا دارد که این تیم بهتر شود تا این که آقای سهرابیان با من تماس گرفت و پیشنهاد مربیگری داد. با پیش زمینه ای که از ایران داشتم، رغبت داشتم بیایم. قبل از این در ژاپن سرمربی بودم و با پیشنهاد ایران، ژاپن را ترک کردم و به ایران آمدم.


*چه عاملی موجب شد که پس از حضور در ایران و بازدید شرایط، تصمیم نهایی خودرا بگیرید و در ایران ماندگار شوید؟
من در کشورهای زیادی از دنیا زندگی کرده ام اما چیزی که موجب شد من در ایران بمانم، ایمان ورزشکاران بود. وقتی ورزشکار خوبی مانند علی به من ایمان دارد که می توانم کمکش کنم، موجب شد که این فکر را داشته باشم بمانم. به ایران آمدم، برنامه هایم را برای فدراسیون تشریح کردم و گفتم نیاز است تکامل و تغییر روزانه اتفاق بیفتد. می دانستم که باتوجه به ایمان ورزشکاران، توسعه و پیشرفت اتفاق می افتد.
البته دوستان و خانواده من در بزریل از من می پرسند چرا به ایران رفته ام اما من کلا چالش را دوست دارم. به خیلی جاها سفر کرده ام اما در ایران مردم با من مهربان هستند و خیلی کشور امنی است. در بوشهر که اردو داشتیم، دیروقت برای خرید به سوپر مارکت رفتم و بدون مشکل خرید کردم و برگشتم. همه چیز مانند روزهایی که در ژاپن داشتم، امن بود. بسیاری از کشورها امن نیستند.
* فکر می کنید با اهمیت ترین نقطه ضعف و قوت قایقرانان ایران چه چیزی است؟
اگر بخواهم در مورد این مسئله صحبت کنم باید بگویم چیزی که برای من مهمست قدرت روحی و روانی ورزشکار است. هر چقدر که ورزشکار در باشگاه تمرین کند اما داشتن روحیه فاکتور مهمی است و این نکته در ورزشکاران ایران وجود دارد. علی (آقا میرزایی) که ورزشکار خوبی است، وقتی مشکلی برایش پیش آمد، قدرتمند به تمرینات برگشت. دختران هم از نظر روحی و روانی خیلی قوی هستند مانند الناز شفیعیان، هدیه کاظمی و هیوا افضلی. این نقطه مثبت ورزشکاران ایران است. در پاراکانو هم همین است و اسلام جاهدی و مسعودقیصری شرایط خوبی دارند.
از طرفی فکر می کنم سیستم تمرینی ایران نقطه ضعف دارد. بچه ها وقتی در اردو هستند حیلی خوب کار می کنند. به هر حال پس از مدتی باید برای استراحت کنار خانواده یشان باشند اما وقتی به خانه می روند آن طور که باید تمرین نمی کنند.


*کانو و کایاک برای پیشرفت و نزدیک شدن به قدرت های جهان به چه ابزاری نیاز دارد؟
وقتی به ایران آمدم، پروژه من برای پیشرفت بصورت پله پله بود بچه ها هم متوجه این سیستم تمرینی من شدند و نتایج خوبی هم گرفتند. در قهرمانی آسیا ۲۰۲۲ نتایج خوبی گرفتیم. الان کار ما مشکل تر شده است چون همه حواس ها و چشم ها روی بچه های ایران آمده است. کشورهای دیگر متوجه شده اند که تیم ایران قدرتمند است و این موجب می شود که آنها هم تلاش بیشتری کنند. نفراتی چون الناز شفیعیان و نبی رضایی نیز در قهرمانی جهان زیر ۲۳ سال قبل، نتایج خوبی گرفتند. به هر حال از همه مهم تر این است این پروژه پله به پله جلو برود. چیزی که ما نیاز داریم، حمایت و همبستگی فدراسیون با ورزشکاران و مربیان است و این ما را به موفقیت می رساند.
*بازی های آسیایی هانگژو و المپیک پاریس را در پیش داریم و همه منتظر هستند که نتیجه کار شما را در این رویداد ببینند. به نتیجه خوش بین هستید؟
ما داریم آماده می شویم و تا اینجا تمرین خوبی داشتیم. به هر حال وقتی ورزشکاران رکورد خوب ثبت می کنند، باید ادامه دهند و متوقف نشوند. متاسفانه نتوانستیم به قهرمانی جهان کانادا برویم اما رکوردهایی که بچه ها داشتند در مقایسه با نتایج ثبت شده در قهرمان جهان، نشان می داد که جایگاه خوبی داریم. تمرین ویژه ای نیز برای قهرمانی آسیا ازبکستان داریم.
*به عنوان سرمربی پیش بینی دارید که چند سهمیه برای المپیک پاریس خواهیم گرفت؟
اصولا برای رسیدن به المپیک باید چهار سال برنامه ریزی و تمرین مداوم باشد. زمان زیادی نیست که من کارم را با تیم ایران آغاز نموده ام تا با اطمینان بگویم که چه اتفاقی می افتد. تمرکز ما الان روی مسابقات قهرمانی جهان آلمان است. اگر آنجا قایق کایاک چهار نفره ما نتیجه خوبی بگیرد می تواند سهمیه المپیک را بگیرد. بچه ها در کایاک چهار نفره رکورد خوبی را ثبت کردند که این نه فقط در سطح آسیا بلکه در سطح جهان می تواند نتیجه خوبی باشد. به هر حال باید دید در مسابقات آلمان چه اتفاقی می افتد.


*در این یک سالی که در ایران حضور دارید، چه فرهنگی از کشور ما برایتان جالب بوده است؟
اتفاقا امروز در این مورد با همسرم صحبت می کردم و می گفتم ایران با همه جای دنیا متفاوت می باشد و من را به خانه هایشان دعوت می کنند. همه با هم شعر و آواز می خوانند و شاد هستند. این چیزهایی بوده که من دیده ام و برایم جالب بود. ورزشکاران ایران درست مثل بزریل برای پرچمشان خیلی احترام قائل هستند.
*دوری از خانواده برایتان سخت نیست؟
دوری از خانواده آسان نیست. این صحبت شده که شرایطی فراهم گردد، همسر و فرزندانم هم به ایران بیایند، چون واقعا دلتنگ هستم.
*اگر یک برزیلی به ایران بیاید به او پیشنهاد می دهد که کدام شهر از ایران را برود؟
تهران شهر خوبی است. بوشهر و جزیره کیش هم خیلی خوب هستند. غذای ایران و بزریل خیلی تفاوتی ندارند. یکی از غذاهایی که من دوست دارم برنج با سوپ سبز رنگی است که داخلش گوشت و لوبیا دارد (قرمه سبزی).


*مهم ترین خواسته ای که از فدراسیون برای موفقیت دارید چه چیزی است؟
پیش از انتخابات آقای سهرابیان را دیدم و گفتم، همه ورزشکاران دوستش دارند چون همه را حمایت می کند. در جاهای دیگر رئیس فدراسیون فقط در اتاقش است اما در ایران رئیس فدراسیون به همه سر می زند و به همه امور رسیدگی می کند. هر چیزی را که لازم دارم مستقیم به خود او می گویم و برایم فراهم می آورد. بطورمثال در بوشهر که بودم، اردوی پاراکانو در تهران بود و زمانی که برگشتم، دیدم ورزشکاران اردوی خوبی داشتند و حمایت شده بودند. این حمایت فدراسیون، پروژه موفقیت را جلو می برد.
*برای سال جدید ایرانیها چه آرزویی برای مردم ایران دارید؟
هر شب دعا می کنم که همه چیز در صلح باشد و همه سلامت باشند.
ویدئوی این گفت و گو را در زیر مشاهده می کنید:


1401/12/22
12:37:47
5.0 / 5
235
مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)

تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
لطفا شما هم نظر دهید
= ۵ بعلاوه ۱
دفاع شخصی self defense
self-defense.ir - مالکیت معنوی سایت دفاع شخصی متعلق به مالکین آن می باشد